Zbigniew Jan Erszkowski
Biografia
Zbigniew Jan Erszkowski urodził się 6 grudnia 1923 r. w Wołominie i był polskim rzeźbiarzem oraz wykładowcą Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku, gdzie pracował w latach 1950–1992.
Ukończył Publiczne Liceum Sztuk Plastycznych (Liceum Fotograficzne) w Gdyni-Orłowie w 1948 r., a następnie studiował w PWSSP w Gdańsku, uzyskując dyplom w 1955 r. Był członkiem PPR (1948) i PZPR, a od 1954 r. ZPAP.
W macierzystej uczelni pracował od 1950 r. na Wydziale Rzeźby: młodszy asystent (1950), asystent (1953), starszy asystent (1956), adiunkt (1964), wykładowca (1970) i starszy wykładowca (1972). Prowadził Pracownię Podstaw Rzeźby, w 1974 r. zorganizował i kierował Pracownią Małych Form Rzeźbiarskich w Metalu, a także wykładał w Pracowni Specjalistycznej Konserwacji Rzeźby. Pełnił funkcje komisarza wystaw szkolnych oraz kierownika plenerów dla PWSSP w Pińczowie (1959, 1970) i Szydłowcu (1972). W latach 60. nauczał również w Państwowym Ognisku Plastycznym w Gdyni.
Od 1953 r. brał udział w pracach rzeźbiarskich przy odbudowie Gdańska i jest uznawany za jednego z siedmiu głównych autorów Pomnika Obrońców Wybrzeża na Westerplatte, obok takich rzeźbiarzy jak Czesław Gajda i Stanisław Radwański.
Pochowany na cmentarzu komunalnym w Gdyni.
Ordery i odznaczenia: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1985), Złoty Krzyż Zasługi (1973), Złota Odznaka ZPAP (1977), Odznaka honorowa Za zasługi dla Gdańska (1966).
Wyróżnienia i nagrody: II nagroda za popiersie w konkursie na Wydziale Rzeźby PWSSP (1950); wyróżnienie na III Światowym Festiwalu Młodzieży i Studentów w Berlinie za pracę pt. 'Czytająca dziewczyna' (1951); wyróżnienie w konkursie na projekt pomnika Wyzwolenia Gdańska (1958); Nagroda III stopnia Ministra Kultury i Sztuki (1968); Nagroda Rektora PWSSP w Gdańsku (1971, 1982); Nagroda II stopnia Ministra Kultury i Sztuki (1988).