Stanisław Żurakowski
Biografia
Stanisław Żurakowski urodził się 24 lipca 1920 roku w Wołominie jako syn Stanisława Ludwika Żurakowskiego (1886–1940) i Marii z domu Jastrzębskiej. Jego ojciec był oficerem Wojska Polskiego, urzędnikiem samorządowym II Rzeczypospolitej, a w 1928 roku został burmistrzem miast Włodzimierza Wołyńskiego, Zdołbunowa i Ostroga; po wybuchu II wojny światowej został aresztowany przez sowietów i zamordowany w Katyniu. W 1940 roku rodzina Żurakowskich została deportowana w głąb ZSRR, skąd powróciła wraz z armią gen. Andersa.
Później Stanisław Żurakowski był żołnierzem 2 Korpusu Polskiego w strukturze Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Uczestniczył w kampanii włoskiej w 1944 roku jako podchorąży 16 Batalionu Strzelców i brał udział w bitwie pod Monte Cassino. Podczas walk 2 Korpusu zginęli dwaj jego bracia.
Po II wojnie światowej przebywał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Był wieloletnim honorowym pracownikiem Instytutu Polskiego i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie. Był autorem publikacji historycznych. Przygotował do druku Listy z Kozielska burmistrza miasta Ostroga, wydane w 1989 roku (ponowne wydanie w 2001 roku) w Instytucie Polskim i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie; książka zawiera korespondencję Stanisława Ludwika Żurakowskiego podczas uwięzienia na przełomie 1939/1940 oraz opis losów członków jego rodziny deportowanych w 1940 roku w głąb ZSRR.
Otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1985) oraz Złoty Krzyż Zasługi (1973); w 2020 roku nadano mu Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski.