Maria Teresa Bartnik
Biografia
Maria Teresa Bartnik, ps. Diana, urodzona 10 marca 1931 roku w Wołominie, była łączniczką Armii Krajowej w powstaniu warszawskim, służąca w 1 kompanii batalionu Parasol Zgrupowania Radosław.
W 1935 roku mieszkała z rodzicami w Gdyni, w willi na Kamiennej Górze, przy ulicy Sienkiewicza 35.
W czasie wojny rodzina przeniosła się do Zielonki pod Warszawą. W 1939 roku ojciec został aresztowany i zamordowany przez Niemców. Matka z dziećmi przeniosła się pod Warszawę. W 1943 roku, w wyniku donosu, Maria i jej brat Jerzy zostali aresztowani i wywiezieni do aresztu; babka uratowała Marię i brata, lecz matka i jej siostra trafiły do obozu Auschwitz. Babka przeniosła Marię wraz z bratem do wsi Kleszczyn pod Suchedniowem.
Od kwietnia 1944 roku działała w konspiracji, w Kedywie Komendy Głównej Armii Krajowej, batalion Parasol, 1 kompania, I pluton.
Poległa 13 sierpnia 1944 roku na Starym Mieście. Ostatni raz widziana była na ulicy Długiej w patrolu ze Stanisławem Letowtem ps. Bohun. Przypuszcza się, że zginęła w rejonie ulic Kilińskiego i Długiej, podczas eksplozji ciężkiego nosiciela ładunków Sd.Kfz. 301 Ausf. C – Borgward. Jej ciało nigdy nie odnaleziono. Została pochowana w mogile symbolic na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kw. A 12, rząd I, gr. 2/3).