Jacek Grzybowski

duchowny rzymskokatolicki
11.08.1973 Wołomin

Biografia

Jacek Grzybowski urodził się 11 sierpnia 1973 w Wołominie. W latach 1988–1992 kształcił się w I Liceum Ogólnokształcącym im. Wacława Nałkowskiego, będąc członkiem Ruchu Światło-Życie. W latach 1992–1998 studiował filozofię i teologię w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie, a 30 maja 1998 przyjął święcenia kapłańskie w katedrze św. Michała Archanioła i św. Floriana Męczennika w Warszawie, inkardynowany został do diecezji warszawsko-praskiej. Kontynuował studia na Papieskim Wydziale Teologicznym w Warszawie, gdzie w 1998 uzyskał magisterium, a w 1999 licencjat. W 2001 rozpoczął studia doktoranckie na Wydziale Filozofii Chrześcijańskiej UKSW, które ukończył w 2004 ze doktoratem na podstawie pracy Filozoficzne konsekwencje średniowiecznego sporu o legitymizację władzy. Ujęcie św. Tomasza z Akwinu i Dantego Alighieri.

Jako wikariusz pracował w parafiach św. Jana Chrzciciela i św. Stanisława w Stanisławowie w latach 1998–2000 i parafii Świętej Trójcy w Ząbkach w latach 2000–2003. Od 2003 do 2004 był kapelanem w Zgromadzeniu Sióstr Dominikanek Misjonarek Jezusa i Maryi w Zielonce. W latach 2013–2017 zajmował stanowisko rezidenta w parafii św. Łukasza Ewangelisty w Warszawie. W strukturach diecezjalnych został w 2011 członkiem komisji ds. reformy formacji, a w 2014 członkiem komisji ds. studiów. W 2017 został diecezjalnym duszpasterzem akademickim i dyrektorem Domu Słowa Bożego Arka w Warszawie. W 2018 wszedł w skład diecezjalnej rady kapłańskiej. W 2012 został obdarzony przywilejem rokiety i mantoletu, a w 2017 otrzymał godność kanonika honorowego kapituły konkatedralnej.

W latach 2004–2013 pełnił funkcję prefekta Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Warszawsko-Praskiej, od 2005 był jednocześnie dyrektorem biblioteki seminaryjnej. W seminarium wykładał filozofię, prowadził wykłady i zajęcia z historii filozofii, antropologii filozoficznej i filozofii Boga w ramach studiów dla świeckich na Papieskim Wydziale Teologicznym w Warszawie. W 2007 został adiunktem w Katedrze Filozofii Kultury Wydziału Filozofii Chrześcijańskiej UKSW. W 2013 uzyskał tam habilitację w dziedzinie filozofii. W 2014 objął stanowisko profesora nadzwyczajnego UKSW. W 2017 został członkiem Zespołu Ekspertów Konferencji Episkopatu Polski ds. Bioetycznych. Wstąpił w skład Polskiego Towarzystwa Tomasza z Akwinu i Naukowego Towarzystwa Tomistycznego.

26 listopada 2020 papież Franciszek prekonizował go biskupem pomocniczym diecezji warszawsko-praskiej z estolicą tytularną Nova. Święcenia biskupie otrzymał 19 grudnia 2020 w katedrze św. Michała Archanioła i św. Floriana Męczennika w Warszawie. Głównym konsekratorem był arcybiskup Henryk Hoser, a współkonsekratorami arcybiskup Salvatore Pennacchio, nuncjusz apostolski w Polsce, i Romuald Kamiński, biskup diecezjalny warszawsko-praski. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa In Te Domine speravi.

W ramach prac Konferencji Episkopatu Polski wszedł w skład Rady ds. Społecznych i Zespołu Ekspertów KEP ds. Bioetycznych.

W 2024 był współkonsekratorem podczas sakry biskupa pomocniczego warszawsko-praskiego Tomasza Sztajerwalda.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Uzyskał habilitację z filozofii (2013) i objął stanowisko profesora nadzwyczajnego UKSW (2014).
W 2017 został członkiem Zespołu Ekspertów KEP ds. Bioetycznych oraz członkiem towarzystw Tomistycznych.
Został mianowany biskupem pomocniczym Diecezji Warszawsko-Praskiej (2020).

Ciekawostki

W 2012 otrzymał przywilej rokiety i mantoletu.
W 2017 otrzymał godność kanonika honorowego kapituły konkatedralnej.
W 2024 brał udział w sakrze biskupa Tomasza Sztajerwalda jako współkonsekratator.

Udostępnij