Bogusława Maria Latawiec
Biografia
Bogusława Latawiec-Balcerzan urodziła się 25 września 1939 roku w Wołominie w rodzinie Czesława Latawca i Janiny z domu Wypiśniak. W latach 1952–1956 uczęszczała do VII Liceum Ogólnokształcącego w Poznaniu, a w 1961 ukończyła Wydział Filologii Polskiej i Klasycznej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Po studiach pracowała w bibliotece Pałacu Młodzieży w Szczecinie, a od 1962 roku była nauczycielką języka polskiego w poznańskich liceach. Była związana z ruchami społecznymi, należała do Solidarności (od 1980) i Komitetu Kultury Niezależnej. W 1983 została wyrzucona z VIII Liceum ze względów politycznych; 1 października 1989 decyzją Solidarności Nauczycielskiej przywrócono ją do pracy w VIII Liceum, gdzie pracowała do 1992.
Debiutowała poetycko w 1962 w almanachu Poeci pomorscy I. Publikowała w wielu periodykach, tworząc także prozę, eseje i krytykę. W latach 1974–1982 była kierowniczką działu poezji i krytyki w miesięczniku Nurt, a w latach 1991–2003 pełniła funkcję redaktorki naczelnej miesięcznika Arkusz. Była członkinią ZLP, Stowarzyszenia Pisarzy Polskich oraz PEN Clubu; od 1984 należała do Sekcji F ZAiKS.
Zmarła w Poznaniu; msza pogrzebowa odprawiona została 10 listopada 2021 w kościele Maryi Królowej przy Rynku Wildeckim w Poznaniu. Została pochowana na cmentarzu komunalnym Miłostowo (pole 35, kwatera 5-7-45).
Życie prywatne: Od 1959 była żoną Edwarda Balcerzana. W piśmie Teksty Drugie w 2006 ukazały się Listy do Bogusławy Latawiec i Edwarda Balcerzana (1971–1973) Tymoteusza Karpowicza.
Otwierały się rzeki, Całe drzewo zdania, Zegary nie do zatrzymania i inne tomy potwierdzają bogactwo jej twórczości; była także redaktorką i krytykiem, aktywną uczestniczką środowisk literackich. Jej prace były publikowane w wielu czasopismach krajowych i zagranicznych, a także wydawane w licznych tomach i antologiach.